يك پيام بفرستيد

با ياد ميـترا مهربان درود بر شما خدا را شکر می کنم که در ايران ، من هميشه به روزنامه با ديد يک شيشه پاک کن خوب و سفره اظطراری ، نگاه کردم . راستی روزنامه نگاری بنا بر سياست روز و بخواست ديگران ! براستی يعنی چه ؟ يعنی همدستی و هم سازمانی در تجاوز و غارت ؟ يا فريب و گمراهی ، ! شايد بهمين دليل است که نوشته ها سياهه هستند و سياهی ها مختص نوشته و « نون والقلم » و آن که اولين نويسندگان بشر ، « ديو » ها بودند که بساط ديوانی بنا نهادند و حساب و کتاب ، پس کشيدند ، تا هم چون ديو بخورند و بياشامند و از متهمان سواستفاده « مدد» ی گونه کنند و به جای کار نظارت کنند . نمی دانم ، تنها می دانم ، که نمی دانم ، چرا روزنامه نگاران را دوست دارم ! (...)